Najpierw był drobny lęk czy wystarczš same dowody. I to jeszcze stare a nie dyskietki. Ktoœ komuœ mówił, że na stare cofajš. Bujda. Strona internetowa MSZ ma rację. Mijamy granicę polsko - niemieckš (wspólny punkt) w Olszynie i dalej prosto, już bez granic do Brukseli.

Stolica Europy wita nas szarš aurš. Jest pochmurnie i chłodno. W centrum œcisk wieżowców, tłok pnšcych się ku niebu szklanych kondygnacji a na ulicach pustki. To przecież niedziela. Wokół mnóstwo Arabów. Kramarzš się wszędzie. Sprzedajš co bšdŸ. Gdyby nie wieżowce pomyœlałbyœ, że to leniwe miasto państwa dobrobytu wrażliwego na biedę krajów trzecich (iloœć imigrantów).

Z Brukseli pocišgiem mkniemy na południe, około dwie godziny. Libramont jest niedaleko Luksemburga., z 40 minut. Dlatego spory odsetek 5 tysięcznego miasteczka jeŸdzi tam do pracy. Co więcej Belgowie przyznajš, że w Luksemburgu lepiej płacš.
Miasteczko urocze. Niczym z angielskiego filmu. Ulice czyœciutkie, kamienice odrestaurowane. Wszędzie ład i spokój. Ludzi tylko znów na ulicach mało. Pogoda się psuje.

Zasięgnšwszy języka od pary młodych Włochów, sš z festiwalu od razu poznać, idziemy do centrum festiwalu. Ogromna szklano - drewniana konstrukcja. W recepcji wita nas miła blondynka. Œmieje się. Wszyscy już zjechali. Czekali tylko na Polskę.

Odrabiamy kwaterunkowe formalnoœci i przydzieleni belgijskiej rodzinie jedziemy na stancje. Drobne wyróżnienie. Wszyscy œpiš w szkołach, halach sportowych a Polska i kilku innych uczestników ma przydział do pokoi prywatnych domów. Goœcinnoœć jest uderzajšca. Gospodyni oddaje nam własnš sypialnię i wręcza klucz do domu. Teraz prysznic i idziemy na rekonesans.

Oglšdamy miasteczko, halę w której toczy się cały festiwal. Wszyscy sš ujmujšco mili. Wieczorem parada otwarcia. Przemarsz wszystkich delegacji w narodowych barwach, strojach z własnš muzykš. I my idziemy. Defilada się cišgnie. Każda delegacja z osobna przechodzi w szpalerze tłumu. Polska na końcu wg alfabetu tuż za Szwecjš. Uff... show za nami.

Wszyscy sš zainteresowani Polskš. Idziemy na nasze stoisko. Wszyscy się witajš, pozdrawiajš. Stoisko oblężone. Pytania, powitania, uœciski. Tak do wieczora. Kolacja i wieczór artystyczny. Tak co dzień do zakończenia każda z delegacji, po trzy dziennie, odstawiać ma pokaz artystyczny promujšcy rodzimš kulturę. Dzień następny. Gospodyni wita nas kawš i pysznymi bułeczkami z marmoladš i masłem czekoladowym. Smakujš mnie te francuskie œniadania. Do lunchu stoisko. Znów sznur odwiedzajšcych a tymczasem rozpoczynajš się konkurencje. Stale idzie sport (koszykówka, biegi, ping - pong, football reprezentacje walczš o trofeum). Bliżej sceny zawody kulturalne -więcej. Konkurs rysunku. Ma myć dzieło oddajšce ideę poszerzonej i zjednoczonej Unii.

Kolejnego dnia konkurs gastronomiczny, zawody kulinarne. Kolejnego zawody w tańcu i dalej quiz wiedzy europejskiej. Konkurencji i dyscyplin tyle co na œredniej olimpiadzie. Wszystkie fajne. Wiodš Szkoci i po raz pierwszy wyróżnienie uzyskujš Belgowie. Do tej pory w poprzednich edycjach uzyskiwali końcówkowe wyniki. Brawo gospodarzom.
Cały czas czynna jest wioska europejska. Stoiska produktów wszystkich krajów. Portugalczycy majš porcelanę, wino, Włosi makarony, oliwki, wino, Hiszpanie kastaniety, Holendrzy piwo itp. Oczywiœcie podaję w dużym skrócie. Wszędzie foldery, prospekty. Stoiska wymieniajš się miedzy sobš próbkami kuchni. Konsumujemy krewetki, pasty...francuskiego szampana. Smaczna degustacja. Od 12 - 14 lunch. Znów zawody. 19 kolacja. A wieczorem kultura na scenie i dyskoteka. Zabawa do białego rana. Cała ferajna z hali przenosi się do pubu niedaleko stacji kolejowej. Tu kobziarze grajš szlagiery hiszpańsko - włoskiej muzyki. Radoœć nie może się skończyć.

Pištek poważne spotkanie. Liderzy wszystkich delegacji zbierajš się na dyskusję. Forum to stanowi kierownictwo festiwalu. Po raz pierwszy witajš nowego członka Polskę. Siadam w sšsiedztwie Włochów i Szkota. Ciepło się witajš. Dyskusja toczy się wokół bieżšcych spraw, budżetu przyszłorocznej edycji festiwalu w Hiszpanii. Tam Polska pojedzie dziewiczo już w pełnym składzie. Na koniec spotkanie z burmistrzem Libramont. Mały bankiet i kuluarowe rozmowy.

W niedzielę nabożeństwo ekumeniczne. Reprezentant każdej delegacji czyta wskazany fragment ewangelii w ojczystym języku. Ale w niedzielę rano Polska wraca do domu. Żal się żegnać. Multum nowych znajomoœci, pouczajšcych i wzbogacajšcych dyskusji, kontaktów i przedniej zabawy. Szkoda. Zaczniemy odliczać dni do przyszłego lipca.

Jeœli jesteœ zainteresowany (zainteresowana) udziałem w przyszłorocznej edycji festiwalu zgłoœ się. Wystarczy mieć pomysł na ciekawe zaprezentowanie Polski, regionu. Jeœli œpiewasz, tańczysz i wišże się to z tożsamoœciš narodowš - napisz. Jeœli mógłbyœ (mogłabyœ) rywalizować w konkurencji sportowej - napisz. Pojedziesz z nami do Hiszpanii po trofeum. Przede wszystkim jednak przyjrzysz się europejskiemu społeczeństwu od œrodka. Nawišżesz znajomoœci i zobaczysz tygiel kultur. Takš Europę w mikroskopie. Rozważ to. Darmo transport, zakwaterowanie, wyżywienie. 8 dni pobytu w Hiszpanii. Wystarczy mieć pomysł lub realizować się w któreœ z wspomnianych dyscyplin czy to kulturalnych czy sportowych. Zatem do zobaczenia!